Με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του Ούγκο Τσάβες, γράφτηκαν σε εφημερίδες και μπλόγκ διάφορα άρθρα για τον εκλιπόντα.
Τραγική περίπτωση ένα άρθρο στo news247 που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, αναπαράγοντας απίστευτες ανακρίβειες μεταξύ των άλλων ότι ο Τσάβες έβαλε το FARC να απαγάγει την …αντίπαλό του, Ίνγκριτ Μπετανκούρ!
Ο αθεόφοβος αρθρογράφος μπέρδεψε τις χώρες, μια που η Μπετανκούρ δεν αντιπολιτευόταν τον… Τσάβες στην Βενεζουέλα αλλά τον Αλβάρο Ουρίμπε, τον συντηρητικό πρόεδρο της διπλανής Κολομβίας…
(το ίδιο λάθος κάνει και η wiki, μάλλον από εκεί άντλησε τις πληροφορίες του..)
Εκτός από τις παραπάνω αστειότητες, αρκετοί κρίνουν το καθεστώς Τσάβες εντελώς επιφανειακά, αγνοώντας τις γεωπολιτικές ισορροπίες της περιοχής, την πείνα, δυστυχία και εξαθλίωση, επακόλουθο της στυγνής made in USA αποικιοκρατίας που εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να ρημάζει τις κοινωνίες την Λατινικής Αμερικής.
Το καθεστώς Τσάβες βελτίωσε την ζωή των φτωχών στην Βενεζουέλα, ειδικότερα σε σχέση με το παρελθόν και τις γειτονικές μπανανίες, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έκανε τραγικά λάθη και παραλήψεις.
“Δεν είμαι κομμουνιστής αλλά δεν είμαι και αντικομουνιστής, δεν είμαι Μαρξιστής αλλά δεν είμαι αντι-μαρξιστής” είχε δηλώσει ο ίδιος.
Λαϊκιστής με ηγεμονικές τάσεις, θαυμαστής του Σιμόν Μπολιβαρ, του άρεσε ο Τσόμσκι αλλά και ο Ιησούς, με την Διεθνή Αμνηστία να καταγγέλλει σωρεία παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ειδικότερα των ιθαγενών ακτιβιστών.
Συγκρούστηκε μεν με την ολιγαρχία που λυμαίνονταν τον τόπο, αλλά και πολλές φορές συνεργάστηκε μαζί τους όπως στην περίπτωση που θα περιγράψουμε παρακάτω.
Η Zulia είναι μία από τις 23 πολιτείες της Βενεζουέλας στα βορειοδυτικά της χώρα στα σύνορα με την Κολομβία, με επίκεντρο την λίμνη Μαρακαϊμπο.
Οι Ευρωπαίοι έφτασαν στην περιοχή το 1499, και τα σπίτια των ιθαγενών στις όχθες της λίμνης θύμισαν στον Amerigo Vespucci την Βενετία, και έτσι ονόμασε την περιοχή Veneziola -μικρή Βενετία- που αργότερα έδωσε το όνομά της στην Βενεζουέλα.
Η περιοχή είναι μία από τις πιο εύφορες στον κόσμο, με μοναδική για τα παγκόσμια δεδομένα χλωρίδα και πανίδα.
Οι Ευρωπαίοι άποικοι αναγνώρισαν τα πλεονεκτήματα της περιοχής και φρόντισαν να εγκατασταθούν εκεί, διώχνοντας τους ιθαγενείς ή χρησιμοποιώντας τους ως εργατικό δυναμικό / σκλάβους.
Η περιοχή παράγει σχεδόν τα πάντα, ενώ αργότερα δημιουργήθηκαν τεράστιες φάρμες με χιλιάδες βοοειδή.
Δυστυχώς για τις φυλές της περιοχής, το υπέδαφος έκρυβε τεράστια αποθέματα γαιάνθρακα (κάρβουνο) με τους αποίκους να καταστρέφουν το δάσος, ανοίγοντας τεράστιες τρύπες εξορύσσοντας κάρβουνο, μολύνοντας έτσι ανεπανόρθωτα το περιβάλλον, και τον τρόπο ζωής των ιθαγενών.
Σαν να μην έφταναν αυτά, ανακαλύφθηκε στην περιοχή κολτάνιο, ουράνιο, χρυσό και τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στο δυτικό ημισφαίριο!
Ο Τσάβες ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε με το σύνταγμα του 1998, ήταν να αναγνωρίσει τα δικαιώματα των ιθαγενών στα πατρογονικά εδάφη, δίνοντάς τους υποσχέσεις για τίτλους ιδιοκτησίας.
Οι κτηματίες θα αποζημιώνονταν και θα αποχωρούσαν από την περιοχή, και οι φάρμες με τις υποδομές τους θα δίνονταν για εκμετάλλευση στους ιθαγενείς.
Όλα αυτά στην θεωρία, γιατί στην πράξη ελάχιστες από τις υποσχέσεις του Τσάβες πραγματοποιήθηκαν, με μόλις το 3% της περιοχής να έχει δοθεί στους ιθαγενείς.
Οι άποικοι με αφορμή τις καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις, όχι μόνο δεν αποχώρισαν αλλά προχώρησαν σε ένα πογκρόμ εναντίων των ανυπόταχτων ιθαγενών, με δολοφονίες και ξυλοδαρμούς, πάντα με την αμέριστη συμπαράσταση των τοπικών κυβερνητικών αρχών...
Η κυβέρνηση προχώρησε επιλεκτικά σε παραχωρήσεις μικρών τμημάτων γης σε φυλές που συμβιβάστηκαν, όμως βρήκε απέναντί της ομάδες ιθαγενών και ειδικότερα τον αρχηγό ενός χωριού της φυλής Yukpa, τον Σαμπίνο Ρομέρο.
Ο Ρομέρο απαιτούσε από την κυβέρνηση να τους παραχωρηθεί η γη από την οποία εδιώχθησαν από τους έποικους κτηματίες, μια έκταση περίπου 285.000 εκταρίων.
Είχε χαρακτηρίσει τα κυβερνητικά σχέδια ως κοροϊδία, δηλώνοντας πως η κυβέρνηση θέλει να τους κάνει ‘σάντουιτς’ παραχωρώντας τους μικρά κομμάτια γης μεταξύ στρατιωτικών βάσεων, εποίκων, κτηνοτρόφων και ορυχείων.
Το 2007,μετά από άγριο ξυλοδαρμό από κτηνοτρόφους, πεθαίνει ο ηλικιωμένος πατέρας του Ρομέρο.
Το 2009 ο Τσάβες δημόσια υποσχέθηκε να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του απέναντι στους ιθαγενείς.
Τα επόμενα χρόνια όχι μόνο δεν υλοποιήθηκαν οι κυβερνητικές υποσχέσεις, αλλά υπήρξε μια καλά ενορχηστρωμένη προσπάθεια σπίλωσης του αγώνα των ιθαγενών από τον κατευθυνόμενο τύπο, παρουσιάζοντας τους ιθαγενείς ακτιβιστές σχεδόν ως τρομοκράτες.
Τους τελευταίους μήνες ο Τσάβες έχει αφήσει πλέον την εξουσία και δίνει μάχη ενάντια στο καρκίνο.
Στις 3 Μαρτίου 2013 ο Σαμπίνο Ρομέρο δολοφονείται μέσα στο αυτοκίνητό του από εκτελεστές που του έχουν στήσει καρτέρι.
Δύο μέρες αργότερα ο Ούγκο Τσάβες αφήνει τον μάταιο τούτο κόσμο.
Είναι άγνωστο τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο Τσάβες, πάντως στον οικονομικό σχεδιασμό της κυβέρνησής του για τα έτη 2013-2019, δινόταν ιδιαίτερη βαρύτητα στην δημιουργία νέων ορυχείων στην περιοχή των Yukpa....
Ανεξάρτητα από τις αληθινές προθέσεις του, το μόνο σίγουρο είναι ότι απέτυχε παταγωδώς να προστατεύσει τους ιθαγενείς, βάζοντας φρένο στις κτηνωδίες των αποίκων.
Δυστυχώς, πολλές φορές ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις.
Πηγή: Jungle-Report άρθρο του SXY
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου